08-07-2018

رسول پویان

شعلۀ مست غزل
08-07-2018

رسول پویان

شعلۀ مست غزل



بـا نـگاه گـوشـۀ چـشـمی اگـر شادم کند
آنقدر نوشـم که مسـت مستِ دلشادم کند

درخم زلفی اسیرم گرکند عمری خوشم
مـن نمی گـویـم بـه صیادم که آزادم کند

با می و مطرب گرفتم خو از روز ازل
بی سبب شیخ دغل هر روز ارشادم کند

انتحاری را بگو مرگ هنر آسان نیست
شعلۀ مست غـزل هـر لحظه ایجادم کند

در تمدن ریشه های ما بـود آنسان قوی
نیست امکانی که بی تاریخ و بنیادم کند

خصم فرهنگ وتمدن جنگ قومی آورد
با تفـنگ و جـنگ نتوانـد که بربادم کند

بردباری و شـرافـت، پایـداری و خـرد
رسـم عـیـاری و سـالاری یل رادم کند

از سکوتسـتان تاریخـم حکایت می کنم
مشت بیداد زمان در چیغ و فـریادم کند

تا عدالت زیر دست و پای استبدادگشت
خود به خود جبرزمان برضد بیدادم کند

میهنم درزیرعنوان جهادازریشه سوخت
شـیخِ داعش تا بکی سـرگرم اورادم کند

درمیان جنگ وخـون علم وهنرآموختیم
گـنج شـایـان تجـارب پخـتـه اسـتادم کند

راه حل اختلاف از گفتگو آید به دسـت
حـرکت و سیر تکامل جمع اضدادم کند

طرح فاشـیزم سـیا دفـن وطنداران بـود
وحــدت مــردم رهـا از دام شــیادم کند

یادگار عصر جـامی و نـوایی زنـده باد

کلک طـبع تـازه جـویی یاد بهـزادم کند

3/7/2018

نوشتن دیدگاه

مجلات و کتب