03-10-2019

رسول پویان

نوای همدلی
03-10-2019

رسول پویان

نوای همدلی


بیا که جای تـو را در سرای دل کردم
پـیام عـشق تـو را هـم نـوای دل کردم

سرود عشق زاعماق جان شود بیرون
عجب مـدار که آن را غـنای دل کردم

شکست تاکه دل ازجورسنگ هجرانی
به شوق وصل تو ازنو بنای دل کردم

فـتــاده بـود بـه کـنـجی دلِ تک و تنها
امـیـد تـازه یی دیـدم؛ هـوای دل کردم

زهی بـه محفل دل دعـوتـم کند شـامی
که جای ماه رخش را سمای دل کردم

نوای وصل به گوش دل آیـد ازعشقی
بـه کلک طـفـل خیالم حـنای دل کردم

نـوای همدلی از عشـق مایه می گیرد
فـروغ عـلم و تـمـدن غـذای دل کردم

کمال حسن نکـو زیور جمال شـدست
صفای مهـر و محبت جلای دل کردم

به لای شهـپر سـیـمرغ بسـته ام پیغام
شمیم بیت و غزل را صبای دل کردم

گرایشی که ز عمـق وجـود پیدا گشت
هـزار مـرتـبـه آری دعـــای دل کردم

توگویی بار دیگر نـوجوان خواهم شد
شــراب لـعــل ورا تـا دوای دل کـردم

اســیـر دبـدبــۀ زور و زر نمی گـردم
هـزار سـجـده بـه پای خـدای دل کردم

امید عافیت از سنگ و گل نمی جـویم
صفای عشـقی و حـالی منای دل کردم

کسیکه عشق ومحبت گزیده جاویدست
به میل خود سر و جانم فدای دل کردم

قـرار و وعـدۀ جـانان تـا شـود محکم
دلی ز مــرز کهــن آشــنـای دل کردم


2/10/2019
رسول پویان

نوای همدلی

نوشتن دیدگاه

مجلات و کتب