26-01-2015

محمد دین محبت انوری

مـهمــــــان دل
26-01-2015

محمد دین محبت انوری

مـهمــــــان دل


با دل پر از صفا وصمیمت محبت جای خودراوقتی در دل محکم میکند که مهمانی ها دردل باشند وما همیشه مهمان دل شویم ، ومهمانی نوازی بنام یکدلی ویکسوی شروع شود آنوقت  تعریف ومعنی مشخصی بخود پیدامیکند ، جای برای کینه ودودلی باقی نمیماند دورنگی ، بد بینی پدیده متحرکی آنی بوده که سوظن راتقویت می نماید. میگویند: مهمان دوست خدا است و روایتی دراین باره وجود دارد که شرح آن چنین است.  ( مهمان را گرامی بدار، وغذا برایش بیاور که رنج ، بدبختی ومریضی را باخود  از منزل شما می برد) تحکیم دوستی ومحبت نهال مشترکی است که از دست همه  آب وپرورش میخواهد. محبت ودوستی اول از دیدوبازدید آغازمیشود وبعدآ بسمت معین خود حرکت میکند.

احتمالا دوستی ورفاقت بخاطر اهداف مشخص باشد ومردم آنرا به دو بخش مادی ومعنوی جدا میکنند. معمولا جهت مستحکم نمودن تناب دوستی برعلاوه پیش گیری از شیوه های مروج از صرف غذا ونان در خانه های همدیگر نیز به خوبی پیروی میشود .

تا جائیکه فرهنگ مردم اجازه داده است این مشخصه پسندیده از زمانه های قدیم بین مردم به میراث عنعنوی مبدل گردیده که بگونه های متفاوت  دیده میشود.

عمومآ دادن نان به گرسنه گان وبردن خیرات به مسجد وخانه ها تقسیم جنس ویاپول برای گدایان، مسکینان وضعیفان عملی نیک وپسندیده پنداشته شده که تا هنوزهم دراکثر روستاها این رسم  دیده شده وخیرات را به اصطلاح صدقه رد بلا وکمک ویاری به همنوعان میدهند. نوع دیگری آن مهمانی است که درین اواخر بیشتر معمول بوده هدف آن ملاقات ، دیدن ، رفع آزرده گی ، کشیده گی ، معرفی دوست ، پیشکش مفکوره ، پیشنهادویا جلب دوست جدید، تعین همسر زنده گی وپیدا کردن وظیفه وغیره میباشد که در روزهای مهمانی محفل را خوب عیار میسازند وسفره ها ازغذاها وخوردنی های متنوع پر میگردد ، در حالیکه در سایر اوقات چنین رژیم خوراکی در فامیل ها مروج نبوده وطوری سعی می شود که مهمانی را از یکدیگر خوبتروبهتر تهیه نمایند وهمچنان از مهمانی وطرزتهیه و آماده ساختن غذا به نحو توصیف شده وسحنانی هم دررابطه  به آن گفته میشود درین اواخر دیده شده که برخی از فامیل ها نام های قدیمی غذاها را به زبان نه آورده وعلاقه خاصی درپختن آن ندارند وچنان وانمود مینمایند که از نظر شان بی ارزش، قدیمی  وپیش پا افتاده است درحالیکه با این روش ما از فرهنگ خود دور میشویم.

چنانچه از طرف خانواده ها در اوقات مهمانی خوردن انواع مواد غذای دریک وقت معین وکوتاه ترجیح داده شده بهتر میبود که  بشکل متداوم ومنظم آن به مصرف میرسید. روی همرفته معلومداراست که تهیه آن در وقت وزمان کم ممکن نبوده وخانم های خانه را خسته میسازد وناگفته نباید گذاشت که مصرف یکجای غذاهای ثقیل وسرخ کرده باعث مسمومیت غذائی شده وبه صحت مضر تمام میشود.

باید گفت درین اواخر شنیده میشود که بر سر چگونگی پخت وپز بهتر نان مهمانی وآوردن انواع ومقدار بیشترمیوه ها ونوشابه ها رقابت نا مناسبی درجریان است. نمیدانم که این پروسه تا چه وقت به چه پیمانه به پیش خواهد رفت وچاره کار فقیران چه خواهد شد.

 

 

پایان

چغچران

سرطان 1388

 

نوشتن دیدگاه

مجلات و کتب